เปิดเรื่องราว “ครูเชาว์” เรือจ้างริมทาง พ่อคนที่ 2 ของเด็กไร้บ้าน

ครูเชาว์ เรือจ้างริมทาง พ่อคนที่สองของ เ ด็ ก ไม่มีบ้าน อุทิศตนเองเพื่อการศึกษาของ เ ด็ ก ๆ

เคยมีคนบอกว่าเรือจ้าง เปรียบเหมือนครู

คือว่า หน้าที่ของเรือจ้าง มันจะคอยให้คนมาขึ้นมันไปเรื่อยๆจนเต็มลำ แล้วมันจะทยอยส่งผู้โดยสารให้ถึงฝั่งเป้าหมายที่ต้องการ

เปรยเปรยกับครู ที่ต้องแบกภาระสั่งสอน นร. จะมากน้อยก็ต้องสอน ให้ นร. ถึงฝั่งฝันของตนสู่เป้าหมายของตน

ครั้นไปถึงฝั่งแล้ว ผู้โดยสารก็จะจากไปตามวิถีทางของแต่ละคน ส่วนคนรับจ้างแจวเรือพายเรือก็คงทำหน้าที่เดิมต่อไป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยิ่งกว่านี้ ผู้โดยสารเรือจ้างบางคนถีบหัวเรือส่งก่อนขึ้นจากเรือ ทำความช้ำใจให้แก่ชาวเรือจ้างก็มีอยู่แต่คงไม่มาก

เปิดเรื่องราวที่น่าชื่นชมของชายวัย 41 ปี ที่ทุ่มเททั้งชีวิต เพื่อการศึกษาของ เ ด็ ก ๆ และคุณภาwชีวิตของคนในชุมชนแออัดเล็ก ๆ บ้านปูน เขตบางwลัด กรุงเทwฯ โดยไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย

ครูเชาว์ –เชาวลิต สาดสมัย ชีวิตของเขาเริ่มต้นมาจากการเกิดมาร่างกายไม่เหมือนคนอื่น ทั้งมือ ขา และดวงตา พ่อแม่ของครูเชาว์ตัดสินใจทอดทิ้งเขา ทำให้เขาต้องมาเติบโตในสถานสงเคราะห์ เ ด็ ก บ้านราชาวดี

แม้จะไม่มีความรักจากผู้เป็นพ่อแม่ แต่ความอบอุ่นจากผู้ดูแลที่เป็นแม่อีกคนของเขา และพี่น้องในสถานสงเคราะห์ ก็ทำให้ชายคนนี้ตั้งใจจะสร้างอนาคตให้ตัวเอง

ครูเชาว์ เ ผ ย ว่า อยากเป็นครูมาตั้งแต่ เ ด็ ก ๆ ไม่ใช่แค่ครูที่สอนในโรงเรียน แต่เป็นครูที่คอยมอบความสุขให้กับ เ ด็ ก ในชุมชนที่ขาดแคลน แม้จะเรียนรู้ได้ช้ากว่าคนอื่น และเพื่อนร่วมชั้นก็ไม่มีใครยอมรับ ครูเชาว์ใช้สิ่งเหล่านี้มาเป็นแรงผลักดันให้กับตัวเอง จนสามารถศึกษาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ครูเชาว์เริ่มต้นการเป็นครูในชุมชนที่มี เ ด็ ก ด้อยโอกาสและไร้บ้านจำนวนมาก แทนที่จะไปเลือก ง า น ที่มีค่าตอบแทนสูงกว่า เพราะครูตั้งใจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ได้ตอบแทนแผ่นดิน และให้ เ ด็ ก ที่ด้อยโอกาสที่เข้ามาเป็น นร. ของเขาได้มีโอกาสเรียนจบระดับปริญญา

ครูเชาว์บอกว่า ถ้าเขาทำ ง า น ที่มีตำแหน่ง ง า น ที่มากกว่านี้ เขาเชื่อว่าเขาเองคงไม่มีความสุข เพราะความสุขของเขาคือการได้ช่วยเหลือคนอื่น

เขามักจะใช้เวลาว่างไปกับการรับจ้างแบกหาม หรือออกเก็บขยะ ข ๅ ย เพื่อนำ เ งิ น มาซื้อขนมและอุปกรณ์ทางการเรียนให้กับ เ ด็ ก ๆ ขอเพียงให้ เ ด็ ก ๆ ได้มีของเล่นเสริมทักษะการเรียนรู้ มีขนมและมีความสุข ก็ถือเป็นสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่ากับสิ่งที่ครูต้องทุ่มเทไปแล้ว

ความภาคภูมิใจของครูเชาว์ อยู่ที่วันหนึ่งมี เ ด็ ก ในชุมชนมาบอกว่า ครูเชาว์หนูอยากเรียนหนังสือ แม้หลายคนทางบ้านจะไม่สามารถส่งให้เขาเรียนได้ ครูเชาว์ก็มักจะนำ เ งิ น เดือนตัวเองไปช่วยให้ เ ด็ ก ได้เรียน กศน. และปริญญาตรีหลายคน

เขาคิดว่าเขาเติมเต็มความสุขให้คนอื่นดีกว่า คนอื่นสุขตัวเขาเองก็สุขไปด้วย อย่างเขาไปหา เ ด็ ก ๆ ที่ศูนย์พัฒนา เ ด็ ก เล็กก่อนวัยเรียน วัดดาวดึงส์ เ ด็ ก ๆ วิ่งมาหา ครูเชาว์มาแล้ว ๆ แค่นี้เขาก็หายเหนื่อยและมีความสุขแล้ว

ล่าสุดครูเชาว์ได้รับรางวัล MThai Top Talk-About 2O18 เป็น ง า น ประกาศรางวัลของบุคคลที่สร้างรอยยิ้ม ความบันเทิง และคุณงามความดีที่ถูกกล่าวถึงในโลกออนไลน์

“ครูเปรียบเหมือนแสงสว่างที่ส่องทาง ครูคือผู้ให้ปัญญา หน้าที่ของครูเป็นผู้ให้ปัญญาแก่ นร.”

ที่คอยแนะนำ คอยชี้ทาง คอยตักเตือนสอน นร. ให้เป็นผู้รู้ เพื่อว่า นร. ทั้งหลายจะได้นำความรู้และวิชาทั้งหลายที่ได้เรียนมา นำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตตนเอง เ ด็ ก และเยาวชนทุกคนจำเป็นต้องได้รับการเอาใจใส่และดูแลอย่างเหมาะสมและรอบด้านในแต่ละช่วงวัย ครูที่ต้องเห็นคุณค่าของ นร. ทุกคน โดยไม่เลือกปฏิบัติ

แต่คำนึงถึงความเท่าเทียม เป็นธรรม มีความรักและความเมตตาต่อ นร. มีความเสียสละ ต้องมีความเข้าใจและเอาใจใส่ตัว นร. ทุกคน

ขอเป็นกำลังใจให้แก่ครู ไ ท ย ทุกท่าน ที่คอยอบรมสั่งสอนพวกเรามาด้วยความหวังดี นร. นี้จะไม่มีวันลืมพระคุณ

แหล่งที่มา : สำเร็จสุข, ยิ้มสยาม

เรียบเรียงโดย ปริญญาชีวิต

Facebook Comments